Over hysterie gesproken

Om als professioneel lichaamsgerichte de-armouring therapeut, coach en workshop facilitator op de hoogte te blijven van (nieuwe/veranderende) medische en psychologische aspecten die het menselijk lichaam en geest aangaan, zit ik sinds een jaar weer met mijn neus in de boeken. Dit om bijgeschoold te worden en mijn eigen menselijk brein uit te dagen naar verbreding van kennis maar ook met de wetenschap dat ik hierdoor mijn cliënten nog beter van dienst kan zijn. Nu en in de toekomst.

Hoewel ik psychologie in het verleden veroordeelde als “stoffig, suf en saai”, ben ik er nu achter gekomen dat het toch wel hele interessante materie bevat. Zo stuitte ik op iets waarvan ik waarvan ik geen idee had dat het meer met mijn vak te maken heeft dan ik mezelf ooit in kon beelden. Laat staan dat ik het onderwerp kon linken met het vak psychologie. Het onderwerp waar ik op stuitte was het fenomeen ‘hysterie’ en hoe men die "ziekte" in het verleden behandelde.

Charcot demonstreert een hysterie cases in la Salpêtrière

Hysterie door de geschiedenis heen

Hysterie is een benaming voor een ziekte. Hoewel deze ziekte al van voor onze jaartelling is (geschat rond 1900 voor Chr.), is het ook een ziekte die door de eeuwen heen behoorlijk onderhevig was aan verandering en zeker de laatste eeuw behoorlijk ter discussie lag. Wel kunnen we vaststellen dat de ziekte “hysterie” eigenlijk altijd werd gekoppeld aan de vrouwelijke seksualiteit. Het woord hysterie is afgeleid van het Griekse woord hystera wat baarmoeder betekend.

De hysterische symptomen konden uiteenlopend zijn maar de bekendste waren:

  • Hevige emoties (woedeaanvallen)

  • Onverklaarbare pijnen

  • Gedeeltelijke verlamming

  • Gevoelloosheid van bepaalde plekken op het lichaam

  • Vreemde lichaamshouding

  • Flauwvallen

  • Depressiviteit

  • Eigenzinnig van geest

  • Seksueel provocerend gedrag