Het effect van afwijzing op het seksleven van mannen.


Zoals je in een eerdere blog van Opening Up (Bernadette) al hebt kunnen lezen, is onze eerste imprint de angst om afgewezen te worden. Als baby was afwijzing dodelijk maar als volwassen man natuurlijk niet. Toch zit deze angst nog diep in ons systeem verankerd. Natuurlijk kun je net als ik heel lang volhouden dat je die angst niet hebt. Maar ontkenning maakt het nog niet, niet waar.

Mijn angst op afwijzing en de gevolgen

De angst voor afwijzing vond ik als klein kind eenvoudigweg te pijnlijk om te handelen. Al vrij snel leerde ik allerlei manieren om toch de aandacht die ik nodig had te krijgen. Daarnaast leerde ik allerlei manieren om toch maar de goedkeuring te krijgen. Voornamelijk van mijn vader en moeder.

Maar welke invloed heeft/had deze angst nu op mijn relaties en seksleven als man?

Hieronder lees je hoe ik mijn ego strategieën toepaste in mijn voormalige relaties en soms nog steeds in mijn huidige leven/relatie. Ik heb het in kleine kopjes onderverdeeld.

Een pleaser

Ik was een behoorlijke pleaser. Ik deed alles om het mijn partner naar haar zin te maken. Natuurlijk in ruil voor liefde, aandacht en seks. Ik had nu eenmaal niet geleerd hoe ik vervulling in mezelf kon vinden.

Als pleaser was ik niet of niet goed in staat om mijn grenzen aan te geven. Ik accepteerde het gedrag van mijn partner (ook al was die eigenlijk onacceptabel), zolang ik maar voorzien werd in mijn behoeftes. Als mijn behoeftes niet vervuld werden, werd ik boos en gaf haar vaak de schuld. Niet bevordelijk voor mijn seksleven.