Afspraak mogelijkheden:

Ma-Di-Do          (09.00 - 14.00 uur) 

Vrij-Zat-Zon      (10.00 - 21.00 uur)

© 2019 -  Opening Up -  Bernadette     -   Privacy

  • Facebook Social Icon

November 21, 2018

Please reload

Recente berichten

Zonder seksuele energie ga je dood.

May 23, 2018

 

 

 

 

Seks is iets waar iedere mens op een bepaald moment in zijn of haar leven mee in aanraking komt. Vanaf je kindertijd al begin je je eigen lichaam te ontdekken. Ook ontdek je dat er verschillen zijn tussen mensen. Die ontdekking kan pas gebeuren op het moment dat je je eigen lichaam vergelijkt met dat van een ander. “Hé, we zijn hetzelfde!” Of; “Hé, jij hebt iets wat ik niet heb.” Een piemeltje en een sneetje. Dat is het eerste duidelijke verschil. Later komen daar nog borsten of een baard als groot verschil van het menselijk lichaam bij. Dit om de verschillende kenmerken van een vrouw en een man goed aan te duiden. Maar naast het uiterlijke verschil is er ook een innerlijk verschil. Vrouwen menstrueren bijvoorbeeld en mannen krijgen een baard in de keel.

 

 

 

Ondanks het feit dat we als kleine kinderen onszelf gaan ontdekken zonder enige vorm van schaamte, komt er vaak een moment dat we onszelf wel gaan schamen. Gedachten die komen en gaan en die we plots voor “waar” aan gaan nemen. Ook de omgeving waarin we opgroeien heeft grote invloed op hoe we denken en doen ten aanzien van onze eigen seksualiteit. Over wat wel en wat niet zou “mogen”. Wat wel of juist wat niet als “normaal” wordt beschouwd. Het zijn deze (onbewust) opgelegde beperkingen (door onszelf of door onze omgeving/religie), die ervoor zorgen dat we onze eigen seksualiteit niet (volledig) omarmen of beleven. Angst regeert over iets dat wat we eigenlijk van nature zijn. Namelijk seksuele wezens.

 

 

Zonder seksualiteit was ik niet eens geboren. Mijn ouders hadden seks zodat ik mocht ontstaan. Wetenschappelijk weten we al dat alles energie is. De tafel, de stoel, de muren van je huis en jijzelf. Ik besta ook uit energie. Seksuele energie hoort daar ook bij. Ik geloof heel sterk dat ik als mens die seksuele energie nodig heb Om Überhaupt te kunnen leven. Niet enkel om van een zaadje en een eitje naar foetus en vervolgens naar baby te kunnen groeien en zo het leven geschonken krijgen, maar ook om door te blijven leven. Met andere woorden; “Zonder mijn eigen seksuele energie ga ik (en wij allemaal) dood”.

 

 

Als ik het zo formuleer dan is dat even iets om over na te denken. Want wat ik nu eigenlijk zeg is dat ik zonder mijn seksuele energie niet meer zou kunnen leven. Nu kun je denken; “Ja maar als je gewoon blijft ademen, blijft eten en drinken dan ga je echt niet dood hoor”. Ik snap die gedachte. Maar mijn stelling is meer waar dan je in eerste instantie zou denken. Helaas hebben ze ooit een wetenschappelijk onderzoek gehouden onder 40 baby's door Rene Spitz, 1940 in de V.S. Hierbij gave ze 20 baby’s wel eten en schone luiers maar keken en raakte de baby's verder niet aan. Dus er werd geen liefde of affectie gegeven. De 20 andere baby’s gaven ze naast eten en schone luiers ook liefde en affectie. En wat bleek. Alle baby’s die wel eten kregen maar geen affectie/liefde, gingen allemaal dood. Het experiment duurde 4 maanden. Dus hoewel ik als volwassen persoon mezelf in leven kan houden met eten en drinken, van binnen (emotioneel) ga ik op korte termijn dood en op langere termijn zal mijn lichaam letterlijk ook ophouden met "leven".

 

 

 

Dus hoe kan het toch zijn dat we als maatschappij onze meest sterke, en in mijn ogen ook onze NOODZAKELIJKE seksuele energie als iets engs, iets fout, iets om je voor te schamen bestempelen? Dat we aangeven dat we die seksuele energie, wat ook affectie en eigen liefde inhoud, niet meer mogen gebruiken tot we 18+ zijn? Geven we juist niet een verkeerd signaal af aan onszelf, anderen en onze kinderen door te zeggen dat bloot zijn, jezelf ontdekken, anderen ontdekken, genieten van onze eigen seksuele energie niet oké is? Geven we door onze eigen seksuele energie te onderdrukken eigenlijk niet een signaal af aan ons lichaam dat we eigenlijk dood willen/zijn? Zou dit de reden kunnen zijn dat deze (onbewuste) gevoelens van dood gaan er mee te maken kunnen hebben dat afgewezen worden zo extreem pijnlijk kan zijn?

 

 

Dit is een serieus topic waar ik graag met iedereen verder over wil praten die daarin geïnteresseerd is. 

 

Ik heb een besloten Facebook groep aangemaakt onder Opening Up (Tantra Community Opening Up) waarin ik jullie allemaal mee wil nemen in o.a. mijn (en jullie) reis in persoonlijke ontwikkeling en groei, ervaringen in seksualiteit, seksuele energie, tantra, relatie(s) en liefde. Maar ook informeren wat mannen en vrouwen bezig houden met betrekking tot relaties, seks, gedachtes enz., uitleg geven over het mannelijke en vrouwelijke lichaam, hoe je je lichaam kan ontdoen van blokkades door massage technieken (de-armouring massage) en alles waar we graag meer over zouden willen weten maar vaak het onderwerp niet durven aan te snijden. Ook schroom ik er niet voor om niet alledaagse topics aan te snijden zoals bijvoorbeeld de angst op afwijzing. Wat doet dit met een mens? Ik nodig je uit om te lezen, eigen ervaringen te delen en mee te discussiëren in een besloten veilige groep.  

 

Wil je lid worden van deze groep? Klik dan op deze link en beantwoord 3 vragen.

Meld je aan en lees meer of doe mee in deze informatieve en ondersteunende groep.

 

Facebook groep: Tantra Community Opening Up

 

 

 

Warme groet,

 

Bernadette

 

Opening Up

www.openingup.nl

info@openingup.nl

 

 

Share on Facebook
Share on Twitter
Please reload

Volg ons
Please reload

Archief
  • Facebook Basic Square